آنقدر حرف بر دلم تلنبار شده !

که از هجوم نگفتن به سیلاب گرفتار شدم !!

آنقدر خسته ام !

که انگار فرهادم و از بیستون برگشته ام !!

که شنیدم شیرین...!

آنفدر بی فروغ !

که انگار رنگ ها را به مهمانی تاریک برده اند !!

هی رفیق !

مرا نه جان زنده ماندن هست !

نه توان مردن !

من

زنده زنده مردن مراد خویش را دیده ام !!

اینکه هنوز یه سری آ هستید و نوشته های منو می خونید خیلی لذت بخشه !!اینکه کامنت میذارید ، اینکه حتی با اینکه بهتون کم سر میزنم بازم هستید خیلی خوبه !!کاش اونم بود ..اونم میخوند همه چیو .. حتی اگه به روم نمیآورد که میدونه و میخونه ولی کاش بود ..کاش میدید ..نه فقط نوشته هام رو .. خودم رو .. زندگیمون رو ..کاش همه چی مثل قبل برای هر دو مون مهم بود ، همه چی ! اینکه

گاهی ممکن است از جایی، از موقعیتی، از کسی، رد شوی و تکه ای از تو به گوشه اش گیر کند و کنده شود. وقتی کمی از تو جایی جا ماند، کم می شوی! بدون آنکه خودت بخواهی قسمتی از تو دیگر همراهت نیست و یک جایی بیدار ایستاده و از خاطراتت مراقبت می کند.گاهی تکه ای از تو جا می ماند لا به لای نگاهش، چند انگشت پایین تر از گوشش، روی گردنش، زیر پیراهنش، پشت میز گوشهء کافهء همیشگی